၁။ဘ၀ကို တည္တယ္ဆိုကတည္းက
အိုးအိမ္ကေလး တည္တယ္ဆိုကတည္းက
အရာရာကို ရင္ဆိုင္ဖို႔
အစျပဳလိုက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။
ကမာၻ တည္ၿပီးတဲ့ေနာက္
အိုဇုန္းလႊာေပါက္တာ ေနာက္က်ပါတယ္။
သစ္ေတာ ျပဳန္းတီးေနတာ လူေတြသိေတာ့
လူေတြ သစ္ပင္ေတြ ျပန္စိုက္ၾကတယ္။
ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈ
ဘယ္ဟာ အရင္ လာသလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါ
ေကာင္းမႈက အရင္ လာတယ္လို႔
မဆိုင္းမတြ အေျဖ ေပးလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
ေကာင္းမႈက အရင္လာတယ္၊ သက္တမ္းရွည္တယ္။
မေကာင္းမႈက ေနာက္မွလာတယ္၊ သက္တမ္းတိုတယ္။
ဒါေၾကာင့္ပဲ သက္ရွိ ေလာကဟာ
ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရပ္တည္ ရွင္သန္ေနတာေပါ့။
လူေတြေနဖို႔ အထပ္ႏွစ္ဆယ္
အထပ္သံုးဆယ္ တိုက္ႀကီးေတြ
ေအးေအးေဆးေဆး တည္ေဆာက္ေနတာ
ေကာင္းမႈက အရင္ ေရာက္လာတတ္လို႔ေပါ့။
၂။
အခ်ိန္ကာလေပါင္း မ်ားစြာထဲက
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မိုးေကာင္းကင္ႀကီး မည္းေမွာင္သြားၿပီး
မုန္တိုင္းအႀကီးႀကီး ၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း ေရာက္လာတတ္တယ္။
သဘာ၀တရားမွာ မုန္တိုင္းဆိုတာ ရွိေနတယ္။
မုန္တိုင္းဟာ အဖ်က္စြမ္းအားႀကီးေပမယ့္
ခဏပဲ ရွင္သန္ႏိုင္တာပါ။
သဘာ၀တရားရဲ႕ထာ၀ရလက္ေဆာင္ကေတာ့
ေလျပည္ေလညင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။
ေလျပည္ေလညင္းကသာ ေန႔စဥ္လို ေရာက္လာတတ္လို႔ပဲ။
မုန္တိုင္းက ၾကမ္းတမ္း၊ ျပင္းထန္၊ ဖ်က္ဆီး
ဒါေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတယ္။ေလျပည္ေလညင္းကေတာ့
ႏူူးႏူးညံ့ညံ့၊ ညင္ညင္သာသာ
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းလိုလို
လူ႔ဘ၀ထဲ အျမဲလိုလို
ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေညာင္းေညာင္း ၀င္ေရာက္လာ
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ယူေဆာင္ လာတတ္တယ္ေလ။
ေလျပည္ေလညင္းကပဲ
ဘ၀မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွိေနေၾကာင္းလည္း
သတိေပးေနရဲ႕။
ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္ဆိုတာ
သာယာတဲ့၊ လံုျခံဳတဲ့ အေျခအေနထဲမွာမွ မဟုတ္
မေကာင္းဘူး၊ ဆိုးတယ္ဆိုတဲ့
အေျခအေနထဲမွာလည္း
တည္ၿငိမ္စြာ၊ ၾကည္လင္စြာ
ရပ္တည္ႏိုင္စြမ္းတာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဓိပၸာယ္
ပိုၿပီး ျပည့္၀ ေစတာေပါ့။
အေမွာင္အမိုက္မွာ
လူေတြ အလင္းေရာင္ကို ရေအာင္ယူၾကတယ္။
နားခိုစရာေတြ၊ စားေသာက္ဖြယ္ေတြ
ဂီတသံေတြ ေရာက္လာတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ ႐ုပ္သြင္ကုိ
လမင္းမွာ၊ မိုးတိမ္မွာ၊ ေတာင္တန္းနဲ႔
သစ္ပင္ေတြမွာ
ေနရာတိုင္းမွာ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္တာပါပဲ။
၃။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕႐ုပ္ပံု
ၾကည္သာရႊင္ပ်စြာ သူ ဆီးႀကိဳတတ္တယ္။သူ႔မ်က္ႏွာဟာ
ၾကည္လင္တယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္။
တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္မႈလည္း ေတြ႕ရမယ္။
ေကာင္းမြန္တဲ့ စကားကို သူ ေျပာတတ္တယ္။
ဒီလို ပံုသဏၭာန္ရွိတဲ့ လူရဲ႕ဘ၀ဟာ
ပန္းခင္းလမ္းပဲ ျဖစ္မွာပဲလို႔
ထင္မွတ္လိမ့္မယ္။
အမွန္တကယ္
သူ ေတြ႔ၾကံဳျဖတ္သန္းလာရာ
ဘ၀မ်ားမွာ အေမွာင္မ်ား၊ အမိုက္မ်ား
ခေရာင္းလမ္းမ်ား၊ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား
ထူေျပာရာ ေနရာဆီက သူ လာခဲ့တယ္။
မေသလို႔ ေတြ႔ရတာလို႔ သူ ေျပာတတ္ရဲ႕။
ဒီကေန႔ ဒီေနရာ သူေရာက္လာပံုက
သူ ဆီးႀကိဳႏႈတ္ခြန္းဆက္ပံုက
ဒုကၡမေရာက္ခဲ့သူတစ္ဦးလို တည္ၿငိမ္ခဲ့တယ္။
သူ႔အပူ သူတစ္ပါး မကူးစက္ေစရ၊
သူ႔ေအးခ်မ္းမႈသာ ကူးစက္ေစလိုသူ။
အားလံုးကို သူ ေပးခဲ့ခ်င္တာလည္း
ဒုကၡကို အျပံဳးမပ်က္ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖို႔ပါပဲ။
သူဟာ
ဒုကၡရဲ႕သားေကာင္္း ရတနာသာ ျဖစ္ေပရဲ႕။
သူ႔ပံုဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ လူပံုပဲ ျဖစ္ပါရဲ႕။
၄။
တကယ္ေတာ့ သူ႔ဘ၀ဟာ
အေဖတစ္ခု သမီး တစ္ခုပါ
သူ႔သမီး ငယ္ေလးက ေသးေသးေကြးေကြး
သမီးေလးက ဉာဏ္ေကာင္းေပမယ့္
အားငယ္တတ္တယ္။
တစ္ေန႔က ဒီအေဖနဲ႔ ဒီသမီး
မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းႀကီးေအာက္မွာ
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတယ္။
ျမက္ခင္းစိမ္းလန္း ကြင္းျပင္က်ယ္က်ယ္
အေ၀းမွာ ေတာင္တန္းေတြ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ
ဒီလွတဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ
ႏွစ္ပရိေစၧဒမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ၿပီေပါ့။
မိုးေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
အားႏြဲ႔သူ သမီးငယ္ကို
အေဖက အားေပးစကား ေျပာေနရဲ႕။
“သမီးေလး
ကမာၻေပၚမွာ
အင္အား အႀကီးဆံုး သတၱ၀ါက ဘာလဲ”
သမီးေလးက အသက္ ငယ္ေသးေတာ့
သူ ဉာဏ္မီသေလာက္ပဲ ေျဖတာေပါ့။
“ကမာၻေပၚမွာ အင္အား အႀကီးဆံုးသတၱ၀ါ
ဆင္ႀကီးေတြပဲ ျဖစ္မွာေပါ့ ေဖေဖ”
“သမီးေလးေရ
ဆင္ႀကီးေတြလည္း အင္အားႀကီးပါရဲ႕။
ဒါေပမဲ့ အင္အား အႀကီးဆံုး သတၱ၀ါက
ေသးေသးေကြးေကြး ပုရြက္ဆိတ္ကေလးေတြပဲကြဲ႔”
သမီးေလးက အံ့ၾသ သြားတာေပါ့။
“ဟုတ္ပါ့မလား ေဖေဖရယ္
ပုရြက္ဆိတ္ကေလးေတြက ေသးေသးေလးေတြပဲ”
“ဟုတ္ပါတယ္ သမီးေလးရဲ႕
ပုရြက္ဆိတ္ကေလးေတြက
သူတို႔ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ထက္
အဆမ်ားစြာ ေလးလံတဲ့ ဆန္ေစ့ေတြ
အစားအစာေတြကို
သယ္ပိုး ကိုက္ခ်ီသြားႏိုင္တယ္။
ၿပီးေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးေတြမွာ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ လုပ္တတ္တဲ့ အင္အားကလည္း ႀကီးမားတယ္ကြဲ႔”
“အဲဒီေတာ့ ေဖေဖ ေျပာခ်င္တာက
သမီး ခႏၶာကိုယ္ေလး ေသးေကြးတယ္၊ အားႏြဲ႔တယ္ ဆိုေပမယ့္
သမီး လုပ္ႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတာပဲ။
လူဟာ လုပ္ႏိုင္တာ ဟူသမွ်ကို လုပ္ဖုိ႔
မၿပီးဆံုးေသးဘူးကြဲ႔။
လူ႔ရဲ႕ခရီးဟာ မၿပီးဆံုးေသးဘူး။
ေရွ႕မွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အျပည့္ ရွိေနလိမ့္မယ္။
အေကာင္းဆံုး လူပံုဆိုတာ
မလုပ္ႏိုင္ေသးတာေတြ လုပ္ျပႏိုင္စြမ္းတာေပါ့”
၅။
ဘ၀ကို တည္တယ္ ဆိုကတည္းက
အိုးအိမ္ေလး တည္တယ္ ဆိုကတည္းက
အရာရာကို ရင္ဆိုင္ဖို႔
အစျပဳလိုက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။
အေကာင္းဆံုး လူပံုမွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရွိမယ္၊ အင္အားရွိမယ္။
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း
မွန္ေရွ႕မွာ ကိုယ့္ဥပဓိ ႐ုပ္ကုိ
လူေတြ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ၾကည့္တတ္ၾကတယ္။
႐ုပ္ရည္ ေခ်ာေမာ လွပသူ မဟုတ္လည္း
အ၀တ္အစား ေကာင္းေကာင္း မ၀တ္ႏိုင္လည္း
လူပံုေကာင္းေကာင္းေတြ ရလာ ႏိုင္ပါရဲ႕။
အေကာင္းဆံုး လူပံုကို
ကိုယ္ကိုယ္္တိုင္ပဲ ဖန္တီးၾကရမွာေပါ့။
တူေလး၊ တူမေလးမ်ားသို႔...
ထြန္းေ၀ျမင့္
(Teen မဂၢဇင္း၊မတ္လ ၂၀၁၁)
(Teen မဂၢဇင္း၊မတ္လ ၂၀၁၁)
No comments:
Post a Comment